พระ 10 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 74 / 85

ธรรมะเพื่อประช ทำอย่างไรได้อย่างนั้น ๓๕๕ แต่เห็นได้ด้วยตาของธรรมกาย ผู้ที่เข้าถึงธรรมกาย จึงจะซาบซึ้งเรื่องของบุญและบาป จะเข้าใจแจ่มแจ้งในเรื่องของกฎแห่งกรรม เพราะพระพุทธศาสนา เป็นเรื่องของเหตุและผล บ

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าถึงธรรมกายในพระพุทธศาสนา ซึ่งช่วยให้ผู้คนเข้าใจเรื่องของบุญและบาป รวมถึงกฎแห่งกรรมที่ตรัสว่า ผลของการกระทำเป็นสิ่งที่จะได้รับตามเหตุที่ได้ทำไป ตัวอย่างจากภิกษุสองรูปท

Boประช ผู้สะอาด ด้วยความดี ๕๐๖ ความบริสุทธิ์บริบูรณ์ เป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับสรรพ สัตว์ทั้งหลาย เมื่อใดมีความบริสุทธิ์บังเกิดขึ้น ย่อมเป็นทางมา แห่งความสุขความสงบในจิตใจ และจะแผ่ขยายไปสู่สังคม ตลอดจน

ความบริสุทธิ์บริบูรณ์เป็นสิ่งสำคัญสำหรับสรรพสัตว์ เมื่อมีก็เป็นทางแห่งความสุขในจิตใจและส่งผลไปยังสังคมและมนุษยชาติ โลกจะพบกับสันติสุขได้ง่ายขึ้นเมื่อเรามีความบริสุทธิ์ ธรรมกายภายในตัวเป็นทางมาที่เข้าถ

ธรรมะเพื่อประชา นกแขกเต้าทุ่มเทชีวิต ตอบแทนคุณ ๑๓๒ วันรุ่งขึ้นพระเถระเดินบิณฑบาตไปที่บริเวณพระลานหลวง พระราชาทอดพระเนตรเห็นพระเถระจึงนิมนต์ให้นั่ง ในขณะนั้น เอง นายอุทยานนำเอามะม่วงหวานที่สุกทั้งพวงมา

เรื่องราวในพระพุทธศาสนาที่แสดงถึงความกตัญญูและการตอบแทนคุณ โดยเฉพาะจากสามเณรราหุลที่ดูแลพระมารดาแม้ในยามที่ออกบวช โดยมีพระราชาเป็นผู้สนับสนุนในเรื่องราวนี้ ผ่านมะม่วงหวานที่ถวายเพื่อบำรุงสุขภาพแก่พระเ

ธรรมะเพื่อประชา อภิชาตบุตร ยอดกตัญญู ๑๕๐ หาได้ยากในโลก ดังตัวอย่างของผู้ที่ได้รับอานิสงส์จากการบำรุง บิดามารดา *เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อครั้งอดีตกาลในกรุงพาราณสี พระ โพธิสัตว์เป็นคนตกยากชื่อว่า สุตนะ ได้

เรื่องราวของพระโพธิสัตว์ สุตนะ ในการดูแลบิดามารดาสะท้อนให้เห็นถึงความกตัญญูที่สำคัญ ต่อมาเมื่อพระเจ้ากรุงพาราณสีประสบกับเหตุการณ์ที่ต้องเผชิญกับยักษ์ มฆเทพ ผู้ซึ่งยึดพระองค์ไว้ พระเจ้าจึงใช้ความฉลาดใน

ธรระพี ประช อดทนให้ถึงที่สุด ๒๖๓ พระองค์ประสูติ พระราชามีรับสั่งให้พราหมณ์มาพยากรณ์ พระโอรส เมื่อพราหมณ์เห็นลักษณะอันสมบูรณ์ของพระโอรส จึงกราบทูลว่า “ทั่วพื้นปฐพีนี้จะหาบุรุษผู้เลิศอย่างนี้ ย่อมไม่มี

เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อพระโอรสเตมียกุมารได้รับการพยากรณ์ถึงคุณธรรมและลักษณะเฉพาะที่แตกต่างของพระองค์ในพระราชาภิบาล โดยพราหมณ์ได้บอกว่าพระโอรสนี้จะนำมาซึ่งความสุขแก่ประชาชนทุกคน รวมถึงเหตุการณ์ที่พระกุม

ธรระพี ประช อดทนให้ถึงที่สุด ๒๖๗ กลับไปรับราชสมบัติ พระดาบสก็ปฏิเสธ และได้แสดงธรรม ถวายพระชนกว่า “คนหนุ่มควรประพฤติพรหมจรรย์ การ บรรพชาของคนที่ยังแข็งแรง ผู้รู้ทั้งหลายย่อมสรรเสริญ อาตมภาพไม่มีความปรา

ในเรื่องนี้ พระดาบสได้สอนถึงความสำคัญของการประพฤติพรหมจรรย์และการออกบวช พระราชาและชาวเมืองสละราชสมบัติเพื่อค้นหาความสุขแท้จริง โดยการบรรพชาทำให้พวกเขาเข้าถึงฌานสมาบัติและมีชีวิตที่สงบสุข การอดทนจึงเป็

ธรรมะเพื่อประช มองโลกในแง่ดี ๒๗๓ ด้วยกาม แฝงด้วยความกำหนัดยินดี ที่เห็นด้วยตา ถ้าเธอมัว ลุ่มหลงเพลิดเพลินบ่นเพ้อถึง และติดใจในรูปนั้น ราคะย่อมเกิด ขึ้นแก่เธอ เมื่อราคะเกิดขึ้นความทุกข์ก็จะตามมา แต่ถ้า

บทความนี้กล่าวถึงหลักธรรมที่สำคัญในการดับราคะ ซึ่งเป็นสาเหตุของความทุกข์ โดยมีการนำเสนอแนวทางการไม่หลงใหลในรูปที่น่ารื่นรมย์ และความสำคัญของการประพฤติพรหมจรรย์ เพื่อที่จะเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ทั้งน

ธรรมะเพื่อประชา มองโลกในแง่ดี ๒๗๔ ก็ยังดีกว่าการถูกขว้างก้อนหินใส่ พระเจ้าข้า” พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถามว่า “ถ้าชาวสุนาปรันต ชนบทขว้างก้อนหินใส่เธอ เธอจะมีความคิดอย่างไร” พระ ปุณณะทูลตอบว่า “ถ้าเขาขว้

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการถามตอบระหว่างพระผู้มีพระภาคเจ้าและพระปุณณะที่แสดงถึงการมองโลกในแง่ดี แม้ในสถานการณ์ที่เลวร้าย พระปุณณะยืนยันว่าทุกอย่างยังดีกว่าการถูกประหารชีวิต ซึ่งสะท้อนถึงหลักธรรมะในการใช้ชี

ธรรมะเพื่อประช ขันติธรรม อยู่ที่ไหน ๓๐๑ แม้จะได้รับทุกข์ทรมานสาหัสขนาดนั้น แต่พระดาบสก็ ไม่ยอมเอ่ยปากขอชีวิตกับพระราชา เพราะท่านปรารถนาจะ เพิ่มเติมขันติบารมี จะได้เป็นพลวปัจจัยให้ได้บรรลุสัมมาสัม- โพธ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระดาบสที่ไม่ขอชีวิตจากพระราชาเพื่อที่จะเพิ่มเติมขันติบารมีและบรรลุสัมมาสัมโพธิญาณ หลังจากที่พระราชาได้ทำร้ายพระดาบส พระโพธิสัตว์ก็ไม่โกรธเคือง แสดงถึงมหากรุณาของท่านและผลกรรมที่พระราช

Boประช เส้นทาง สมณะ ๓๗๐ ลัทธิคือคําสอนอื่นๆ ที่เว้นจากอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ ย่อมว่างจากสมณะผู้รู้ สุภัททะ ภิกษุเหล่านี้ จึงอยู่โดยชอบ โลกจะไม่พึงว่างจากพระอรหันต์ทั้งหลาย ดูก่อนสุภัททะ ครั้งเมื่

เนื้อหานี้สำรวจถึงความสำคัญของสมณะและลัทธิในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งอริยมรรคซึ่งประกอบด้วยองค์ ๘ ที่ช่วยนำพาออกจากการเวียนว่ายตายเกิด พระสุภัททะได้มีบทบาทสำคัญเมื่อได้ฟังพระธรรมเทศนาจากพระพุทธอง

ธรรมะเพื่อประชา เกวียน ๗ ผลัด ทางลัดสู่นิพพาน ๔๑๔ บริสุทธิ์กาย วาจา ใจ ให้กับตนเอง ไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะมาก เกินไป ทําให้เสียเวลาในการทําใจหยุดนิ่ง นอกจากนี้ควรคุยกัน เรื่องของศีล สมาธิ ปัญญา เพื่อที่

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการทำให้มีความบริสุทธิ์ในกาย วาจา ใจ และการไม่คลุกคลีมากเกินไป เพื่อไม่ให้เสียเวลา ยกตัวอย่างพระปุณณมันตานีบุตรที่เป็นผู้มีชื่อเสียงในการเทศนา และได้บวชเพื่อให้เข้าถึงธรรมะอันบริสุ

ธรรมะเพื่อประช สนทนาอย่างบัณฑิต ๔๔๑ ถูกต้องมากกว่าความถูกใจ *เหมือนที่พระนาคเสนสนทนากับ พระยามิลินท์ว่า “ดูก่อนมหาบพิตร ถ้ามหาบพิตรจักสนทนาตามเยี่ยง อย่างบัณฑิต อาตมภาพก็พร้อมจะสนทนากับมหาบพิตร แต่ถ้า

ในบทสนทนาระหว่างพระนาคเสนและพระยามิลินท์ พระเถระสอนว่าความถูกต้องนั้นสำคัญกว่าความถูกใจ โดยบัณฑิตสนทนาโดยใช้เหตุผลและไม่โกรธ ส่วนพระราชาหมายถึงการสั่งการและการลงโทษผู้ที่ไม่ทำตาม สามารถอ่านเพิ่มเติมได

ธรรมะเพื่อประชา สนทนาอย่างบัณฑิต ๔๔๒ ภิกษุณี สามเณร อุบาสก หรือคนรักษาอารามเช่นใด ขอจง สนทนากับโยมเช่นนั้นเถิด อย่ากลัวเลย” เมื่อพระเถระเห็นว่าคู่ สนทนาเป็นบัณฑิต ตั้งใจจะไต่ถามปัญหา เพราะปรารถนา ปัญญ

ในเนื้อหานี้ พระเถระได้สนทนากับพระยามิลินท์ในประเด็นสำคัญเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระพุทธเจ้า และใช้การอุปมาเปรียบเทียบในการอธิบายถึงการดับขันธปรินิพพาน ซึ่งไม่สามารถชี้ชัดที่อยู่ได้ เหมือนกับเปลวไฟที่ดับ

ธรรมะเพื่อประชา อานุภาพพระปริตร ៤៥៦ ชีวิตมนุษย์ประกอบด้วยร่างกายและจิตใจ ใจเป็นแกน กลางในการรักษาสมดุลของชีวิต ถ้าใจหลุดจากกลาง ความคิด คำพูดและการกระทำจะพลอยเสียสมดุลตามไปด้วย ทำให้การ ทำงานต่างๆ ผิด

ชีวิตมนุษย์มีร่างกายและจิตใจที่ต้องรักษาสมดุล โดยจิตใจเป็นแกนกลาง หากใจไม่อยู่ตรงกลางจะทำให้เกิดความผิดพลาดในคำพูดและการกระทำ อาจส่งผลให้ต้องประสบกับทุกข์และการทำผิดบาปได้ การนำใจกลับมาหยุดนิ่งที่ศูนย

ธรรมะเพื่อประช พรรษาแห่งการบรรลุธรรม ៤៨៣ เส้นทางธรรม เพื่อแสวงหาทางที่จะหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะ เมื่อบวชแล้ว ท่านได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง คราวหนึ่ง ท่านเดินทางไปหาสถานที่จําพรรษาตาม ชนบทกับคณะสงฆ

บทความนี้กล่าวถึงเส้นทางของพระมหาปาละที่ได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังหลังจากบวช โดยเขาได้เดินทางไปยังชนบทเพื่อจำพรรษาและทำความเพียรเพื่อบรรลุธรรม พร้อมกับชาวบ้านที่มีความศรัทธาและตั้งใจช่วยดูแลเพื่

43 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ ของตน ในครั้งนั้นยังมีพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่งทราบว่า ฤๅษีผู้นี้จะได้เป็นพระพุทธเจ้าในภายภาคหน้า ทั้งทราบอีกว่า พระฤๅษีมีอุปนิสัยเย่อหยิ่งถือตัว จึงปรารถนาที่จะทำให้พ

เรื่องราวที่พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก บรรยายถึงการพบกันระหว่างพระปัจเจกพุทธเจ้าและพระฤๅษีในป่าหิมพานต์ โดยพระปัจเจกพุทธเจ้าได้แสดงพลังและความสามารถเพื่อให้พระฤๅษีละความเย่อหยิ่ง ซึ่งพระฤๅษีในตอนแรกมีความ

113 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ เสียดายโอกาสยิ่งนัก เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อถึงกำหนดแต่งงานของธิดาเศรษฐี ช่างทองยังคงเฝ้าคิดถึงนางอย่างผูกพันไม่คลาย จึงคิดหา อุบายจัดทําเครื่องประดับอันงดงามประณีตไปถวาย

ในฐานครอบครัวของช่างทองที่ตกหลุมรักธิดาเศรษฐี เขาพยายามจัดทำเครื่องประดับที่งามสดงดงามเพื่อนำเสนอพระมหาอุปราช ขณะที่ธิดาเศรษฐีกำลังจะถูกส่งต่อให้กับชายอื่น พระมหาอุปราชช่วยเหลือช่างทองให้ได้ใกล้ชิดกับ

123 ย ย พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ ครั้งนั้น ยังมีภิกษุผู้มีความริษยาในพระสาคตะ ได้แกล้ง ตอบไปว่า “สุราใสสีแดงเหมือนสีเท้าของนกพิราบ เป็นของ หายาก และเป็นของชอบใจของพระคุณเจ้า ท่านทั้งหลาย จงจัดเตรี

เนื้อหาเกี่ยวกับพระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก และพระสาคตะที่ถูกภิกษุผู้มีความริษยาแกล้งให้ดื่มสุรา จนล้มลงที่ประตูเมือง เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพบและถามเกี่ยวกับความเคารพของพระสาคตะ ต่อข้อสงสัยเหล่านี้ทำให้เ

139 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ เมื่อหิริและโอตตัปปะ เป็นคุณธรรมที่ทำให้เกลียดกลัว ความชั่วเช่นนี้ ผู้มีหิริ โอตตัปปะ เป็นธรรมประจำใจ ย่อม มีศีลบริสุทธิ์เสมอ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน อย่างไร จะต่อ หน้าหรือ

บทความนี้พูดถึงคุณธรรมของหิริและโอตตัปปะซึ่งเป็นแนวทางป้องกันและต่อต้านความชั่วร้ายในชีวิต กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพูดกับภิกษุ 500 รูป ณ วัดเชตวัน เพื่อเตือนสติเกี่ยวกับผลกรรมในลักษณ

142 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม “ในโลกนี้ ย่อมไม่มีที่ลับแก่ผู้กระทำบาป ต้นไม้ที่เกิดในป่า ยังมีคนเห็น คนพาลย่อมสำคัญผิด คิดว่าบาปนั้นเป็นความลับ ข้าพเจ้าย่อมไม่เห็นที่ลับ แม้ที่ว่างเปล่าก็ไม่มี ใน

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของศีลและความดีงามในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าบาปและความดีไม่มีที่ลับ และทุกการกระทำมีผลต่อจิตใจของเรา อาจารย์และพระโพธิสัตว์ต่างมีบทบาทในการสร้างบรรยากาศให้แก่ผู้ศึกษาหมายให้ท